در خیالات خودم

در زیر بارانی که نیست

می رسم با تو به خانه،

از خیابانی که نیست

 

می نشینی روبرویم،

خستگی در میکنی

چای می ریزم برایت،

توی فنجانی که نیست

 

باز ميخندی و ميپرسي

كه حالت بهتر است؟!

باز میخندم که خیلی،

گرچه میدانی که نیست

 

شعر می خوانم برایت،

واژه ها گل می کنند

یاس و مریم میگذارم،

توی گلدانی که نیست

 

چشم میدوزم به چشمت،

مي شود آیا کمی

دستهایم را بگیری،

بین دستانی که نیست..؟!

 

وقت رفتن می شود،

با بغض می گویم نرو...

پشت پایت اشک می ریزم،

در ایوانی که نیست

 

می روی و

خانه لبریز از نبودت می شود

باز تنها می شوم،

با یاد مهمانی که نیست...!

 

بعد تو

این کار هر روز من است

باور این که نباشی،

کار آسانی که نیست...! 

 زندگي گاه به كام است و بس است 

زندگي گاه به نام است و كم است

زندگي گاه به دام است و غم است

 

چه به كام و

 چه به نام و

 چه به دام،

 زندگي معركه همت ماست،.. زندگي ميگذرد.. زندگي گاه به نان است و كفايت بكند

زندگي گاه به جان است و جفايت بكند

زندگي گاه به آن است و رهايت بكند

چه به نان

 و چه به جان 

و چه به آن، 

زندگي صحنه بي تابي ماست، ..

زندگي ميگذرد..




تاريخ : شنبه 17 آبان 1393 | 17:18 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید