خیلی خیلی خوش اومدین.
اوني كه بيشتر مي گفت "نميدونم"، بيشتر ميدونست!
.
اوني كه "قويتر" بود، كمتر زور ميگفت!
.
اوني كه راحت تر ميگفت "اشتباه كردم"، اعتماد به نفسش بالاتر بود!
.
اوني صداش آرومتر بود، حرفاش با نفوذتر بود!
.
اوني كه خودشو واقعا دوست داشت، بقيه رو واقعي تر دوست داشت!
.
اوني كه بيشتر "طنز" ميگفت، به زندگي جدي تر نگاه ميكرد!
.
و بالاخره اينكه ، اوني كه به تفاوت بين ادمها واقف بود، بيشتر نقاط مشترك باهاشون پيدا ميكرد
مثل باران های بی اجازه، وقت و بی وقت
در هوایم پراکنده ای
و من بی هوا ناگهان خیسم از تو
خوشبختی موهبتی است الهی ؛
و از آن کسی است که؛
در فضای ” شکرگزاری ” زندگی کند
چه دنیا به کامش باشد و چه نباشد
چه آن زمان که می دود و نمی رسد
چه آن زمان که گامی برنداشته ، خود را در مقصد می بیند
“الهی!
مرا نعمت دادی ، شکر نکردم
بلا بر من گماشتی ، صبر نکردم
بدان سبب که تو را شکر نکردم ، نعمتی از من باز نگرفتی…
و بدان سبب که صبر نکردم ، بلا دایم نگردانیدی
الهی!
از تو چه آید
جز کرم؟”

میدانی...
بعضـی ها را هرچه قدر بـخوانی ... خسته نمیشوی !
بعضـی ها را هرچه قدر گوش دهی ... عادتــــ نمیشوند !
بعضـی ها هرچه تکرار شوند ... باز بکرند و دستــ نـخورده !
دیده ای ؟!
... ... شنیده ای ؟!
بعضـــی ها بی نهایتـــ ــ ـند !
مـــــثل مـــــادر

یوسف میدانست تمام درهابسته هستندامابه خاطرخدا
حتی به سوی درهای بسته دویدو تمام درهای بسته براش بازشدن
اگرتمام درهای دنیا هم برویت بسته بود بدو " خدای تو و یوسف یکیست.
تلنگر كوچكي است باران
وقتي فراموش مي كنيم كه
آسمان كجاست . . .

داره بــــــــارون میـــــآد
کوچـــه بازم لبــریز احــساســـِ
هنورم نــم نــم بــــارون
صدایــــِ مارو میشناسه
آهـــــای بــــــارون پاییـــــــزی
کی گفته تو غم انگیزی
تو داری خــــآطراتــم رو
تو ذهــــن کــــوچه میـــریزی
آهـــــای بـــارون پاییزی . . .
گربیائی ؛ دهمت جان ؛
ور نیائی؛ کشدم غم
من که بایست بمیرم؛
چه بیائی؛ چه نیائی
« سعدی »
گفت: شاعر از چی مینویسی ؟
گفتم: از عشق، بارون و تنهایی
گفت چی میشه
عاشق میشی، بارونی میشی، بعد تنها میشی ؟
گفتم روزگاره دیگه
هم بهار داره، هم پاییز، هم زمستون
گفت فرق داره ؟
گفتم آره
یه موقع با چشم میبینی، یه موقع با عقل، یه موقع با دلت
من با دلم دیدم
واسه همین هم بهارش قشنگه، هم پاییزش، هم زمستونش
داشت میرفت یه نگاه کرد
گفت اسم تنهاییتو چی میذاری
گفتم یه حس خوب
با عشق و بارون و تنهایی
در خیالات خودم
در زیر بارانی که نیست
می رسم با تو به خانه،
از خیابانی که نیست
می نشینی روبرویم،
خستگی در میکنی
چای می ریزم برایت،
توی فنجانی که نیست
باز ميخندی و ميپرسي
كه حالت بهتر است؟!
باز میخندم که خیلی،
گرچه میدانی که نیست
شعر می خوانم برایت،
واژه ها گل می کنند
یاس و مریم میگذارم،
توی گلدانی که نیست
چشم میدوزم به چشمت،
مي شود آیا کمی
دستهایم را بگیری،
بین دستانی که نیست..؟!
وقت رفتن می شود،
با بغض می گویم نرو...
پشت پایت اشک می ریزم،
در ایوانی که نیست
می روی و
خانه لبریز از نبودت می شود
باز تنها می شوم،
با یاد مهمانی که نیست...!
بعد تو
این کار هر روز من است
باور این که نباشی،
کار آسانی که نیست...!
زندگي گاه به كام است و بس است
زندگي گاه به نام است و كم است
زندگي گاه به دام است و غم است
چه به كام و
چه به نام و
چه به دام،
زندگي معركه همت ماست،.. زندگي ميگذرد.. زندگي گاه به نان است و كفايت بكند
زندگي گاه به جان است و جفايت بكند
زندگي گاه به آن است و رهايت بكند
چه به نان
و چه به جان
و چه به آن،
زندگي صحنه بي تابي ماست، ..
زندگي ميگذرد..
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید