خیلی خیلی خوش اومدین.
عاشقم ...
اهل همین کوچه ی بن بست کنار،
که تو از پنجره اش پای به قلب منِ دیوانه نهادی،
تو کجا؟
کوچه کجا؟
پنجره ی باز کجا؟
من کجا؟
عشق کجا؟
طاقتِ آغاز کجا؟
تو به لبخند و نگاهی،
منِ دلداده به آهی،
بنشستیم
تو در قلب و
منِ خسته به چاهی ...
گُنه از کیست؟
از آن پنجره ی باز؟
از آن لحظه ی آغاز؟
از آن چشمِ گنه کار؟
از آن لحظه ی دیدار؟
کاش می شد گُنهِ پنجره و لحظه و چشمت،
همه بر دوش بگیرم
جای آن یک شب مهتاب،
تو را یک نظر از کوچه ی عشاق ببینم ...
به كسي كينه نگيريد
دل بي كينه قشنگ است
به همه مهر بورزيد
به خدا مهر قشنگ است
دست هر رهگذري را بفشاريد به گرمي
بوسه هم حس قشنگي است
بوسه بر دست پدر
بوسه بر گونه مادر
لحظه حادثه بوسه قشنگ است
بفشاريد به آغوش عزيزان
پدر و مادر و فرزند
به خدا گرمي آغوش قشنگ است
نزنيد سنگ به گنجشك
پر گنجشك قشنگ است
پر پروانه ببوسيد
پر پروانه قشنگ است
نسترن را بشناسيد
ياس را لمس كنيد
به خدا لاله قشنگ است
همه جا مست بخنديد
همه جا عشق بورزيد
سينه با عشق قشنگ است ...
.jpg)
هوای تو کرده دلم
افسوس
فرسنگ ها فاصله است میان ما
باشد که روزی
نابود شود این فاصله ها
قلب انسان به طور معمول در هر سال سي و شش ميليون و هفتصدو نودو دو هزار بار مي تپد!!!!
انرژي که از قلب انسان
در هر دوازده ساعت منتشر مي شود ، براي بلند کردن يک وزنه ي 65 تني کافي است!!!!»
سرعت خوني که قلب پمپاژ مي کند ، 7500 کيلومتر در ساعت سرعت دارد!!!
که می تواند مسير بين تهران و نيویورک را در يک ساعت بپيماید!!!!
قلب در هر سال دو ميليون و ششصد هزار ليتر خون را پمپاژ مي کند که براي حمل آن حدود 81 تانکر بزرگ لازم است!!!!!
ماهيچه هاي قلب جزء ضعيف ترين ماهيچه هاي بدن است!!
پس چگونه چنين کار عظيم و سنگيني را انجام مي دهند!
آن هم بدون استراحت!!!!!
به راستي کدام فلز را مي شناسيد
که سالي 36 ميليون بار به هم سایيده شود ،
ولي از بين نرود!!!!
چه کسي به ماهيچه هاي قلب دستور داده است که شما حق استراحت نداريد؟
« سپاس پروردگارم »
بعضی هـــــــا
آنقدر ســـــاده عزیــــــز می شوند
کـــه فکـــــر نبودنشــــــان هــــــم
تمــــام نفس هــــایت را به شمـــــاره می اندازد
از مزرعه گذشتی
ولی آفتاب گردان ها
هنوز رو به جاده ای دارند
که در انتهایش محو شدی.
با توام
ای لنگر تسکین
ای تکانهای دل
ای آرامش ساحل
با توام
ای نور ، ای منشور ، ای تمام طیف های آفتابی ، ای کبود ارغوانی
ای بنفشابی
با توام ای شور ، ای دلشوره ی شیرین
با توام
ای غم
غم مبهم
ای نمی دانم
هر چه هستی باش!
اما کاش ...
نه ، جز اینم آرزوئی نیست :
هر چه هستی باش
اما باش .
همین ...

آدمی گـاهـی نمـیـدانـد.
آدمی گـاهـی نمیـخواهد بـداند.
آدمی گـاهـی نـه میـداند و نـه میــخواهد کہ بـداند.
خــداونــدا
مـرا در گـروه جـاهـلان مپـسند
واگـر مـن در دستـه جاهلانـم
مـرا
در جهـل مـرکب قـرار مـده..
فرصتی ده
تـا بدانـم
کہ
نمیــدانم

یک نفر قلب تو را بی سحر و جادو می برد
بی گمان من می شوم بازنده و او می برد
اشک می ریزم و می دانم که چشمان مرا
عاقبت این گریه های بی حد از سو می برد
آنقدر تلخم که هر کس یک نظر میبیندم
ماجرا را راحت از رفتار من بو می برد
من در این فکرم جهان را می شود تغییر داد
عاقبت اما مرا تقدیر از رو می برد
باران نباش كه خودت را با التماس به شيشه بكوبي ؛
ابر باش تا منتظرت باشند كه بباری

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید