بین ما و من اگر فاصله ای نیست خطاست
اشک من ریخت ندانست که سر چشمه کجاست

کار دل یکسره پرپر زدن از تنهایی است
قاصدک فرق ندارد شب و روزش که رهاست

دشت و صحرا و بیابان همه را پر زده ام
پرپر قلب من از پر پر گنجشک جداســـت

شـــک ندارم که شب و روز فقط در راهــم
سری افتاده دراین راه که خودراهنماست

گل من ماندن و رفتن همه اش تنهایی است
این یکی عین وفا و آن دگری عین جفاست



تاريخ : دوشنبه 08 تیر 1394 | 00:00 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(2)



تاريخ : یکشنبه 07 تیر 1394 | 23:49 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

زغال های خاموش را 
کنار زغال های روشن میگذارند 
تا روشن شود 
چون همنشینی اثر دارد 
ما هم مثل همان زغال های خاموشیم 
اگر کنار افرادی بنشینیم 
که روشنند 
که گرما و حرارتی دارند... 
ما هم به طبع آن ها 
نور و حرارت و گرما پیدا میکنیم. 
پس آدمی انتخاب کنید 
که به شما انرژی ببخشد!



تاريخ : یکشنبه 07 تیر 1394 | 23:47 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(1)



تاريخ : یکشنبه 07 تیر 1394 | 23:45 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

تو شاهکار خالقی،تحقیر را باور نکن


بر روی بوم زندگی،هر چیز میخواهی بکش …


زیبا و زشتش پای توست،تقدیر را باور نکن


تصویر اگر زیبا نبود،نقاش خوبی نیستی


از نو دوباره رسم کن ،تصویر را باور نکن


خالق تو را شاد آفرید


آزاد آزاد آفرید…..


پرواز کن تا..آرزو…زنجیر را باور نکن



تاريخ : دوشنبه 21 اردیبهشت 1394 | 17:57 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

بگذار اين مردم 



هر چه دل‌شان مي‌خواهد بگويند 



تو خورشيد مني... 



حتي اگر، 



از تاريکي آمده باشي !



تاريخ : دوشنبه 21 اردیبهشت 1394 | 17:42 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

وقتي دنيايت به اندازه يک نفرکوچک ميشود

 

و يک نفربه اندازه خدابرايت بزرگ… 



قماربزرگي کرده اي 



اگربرود، دين و دنيايت راباخته اي..



تاريخ : دوشنبه 21 اردیبهشت 1394 | 17:40 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

خاطرم باشد 

اگر روزي دلم در خاطراتم جاماند 

به خاطر آورم خاطراتي که خاطراتم را 

به خاطره ها سپرد 

شايد دل بکند دلم از اين خاطره ها..



تاريخ : دوشنبه 21 اردیبهشت 1394 | 17:38 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)


بار الهــــا بال پروازم ببخش


روح آزاد سبکتـازم ببخش


عاشق بزم تو ام ، راهم بده


عقل روشن ، جان آگاهم بده 



تاريخ : دوشنبه 21 اردیبهشت 1394 | 17:35 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

عاشقم ...

 

اهل همین کوچه ی بن بست کنار، 

که تو از پنجره اش پای به قلب منِ دیوانه نهادی،

 

تو کجا؟ 

کوچه کجا؟ 

پنجره ی باز کجا؟ 

من کجا؟ 

عشق کجا؟ 

طاقتِ آغاز کجا؟ 

 

تو به لبخند و نگاهی، 

منِ دلداده به آهی، 

بنشستیم 

تو در قلب و 

منِ خسته به چاهی ...

 

گُنه از کیست؟ 

از آن پنجره ی باز؟ 

از آن لحظه ی آغاز؟ 

از آن چشمِ گنه کار؟ 

از آن لحظه ی دیدار؟ 

 

کاش می شد گُنهِ پنجره و لحظه و چشمت، 

همه بر دوش بگیرم 

جای آن یک شب مهتاب، 

تو را یک نظر از کوچه ی عشاق ببینم ...

 

به كسي كينه نگيريد

دل بي كينه قشنگ است

به همه مهر بورزيد

به خدا مهر قشنگ است

دست هر رهگذري را بفشاريد به گرمي

 

بوسه هم حس قشنگي است

بوسه بر دست پدر

بوسه بر گونه مادر

لحظه حادثه بوسه قشنگ است

 

بفشاريد به آغوش عزيزان

پدر و مادر و فرزند

به خدا گرمي آغوش قشنگ است

 

نزنيد سنگ به گنجشك

پر گنجشك قشنگ است

پر پروانه ببوسيد

پر پروانه قشنگ است

 

نسترن را بشناسيد

ياس را لمس كنيد

به خدا لاله قشنگ است

 

همه جا مست بخنديد

همه جا عشق بورزيد

سينه با عشق قشنگ است ...



تاريخ : پنج‌شنبه 10 اردیبهشت 1394 | 11:34 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید