نمی دانی چه شبهایی سحر کردم 



بی آنکه یکدم مهربان باشند با هم پلکهای من 

 


در خلوت خواب گوارایی 

 


و آن گاهگه شبها که خوابم برد 

 


هرگز نشد کاید بسویم هاله ای یا نیمتاجی گل 

 


از روشنا گلگشت رؤیایی 

 


در خوابهای من 

 


این آبهای اهلی وحشت 

 


تا چشم بیند کاروان هول و هذیان ست 

..... 


اخوان ثالث

 




تاريخ : چهارشنبه 23 مهر 1393 | 23:46 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید