من ناخدای کشتیِ بی بادبانم
دریانوردی که شنا کردن بلد نیست
دریا رو توو مشتم گرفتم تا نَمیرم
مشتِ گره خورده رها کردن بلد نیست

از موج ها رد می شم اما هیچ موجی
هرگز نمی تونه منو از پا در آره
تا ردِ پای تو روو ساحل نقش بسته
طوفان هم اندازه ی من انگیزه داره

 


تاريخ : سه‌شنبه 09 دی 1393 | 14:25 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

تو نیستی که ببینی چه کرده تنهایی
شکست خورده دلم در نبرد تنهایی

به انتظار نشستم که می رسی از راه
نیامدی و شدم بی تو مرد تنهایی

که با خیال تو شب ها همیشه بیدار است
که با خیال تو بی خواب و درد تنهایی...

چقدر پیر شده عکس من که بر روی اش
غبار خاطره ها ماند و گرد تنهایی

عبور کردی و دارد به گوش می آید
صدای خش خش غمگین زرد تنهایی

به جای گرمی دستان تو در این شب ها
گرفته دست مرا دست سرد تنهایی



تاريخ : سه‌شنبه 09 دی 1393 | 14:19 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)



تاريخ : سه‌شنبه 09 دی 1393 | 14:13 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

امروز هم روزی از روزهای خداست 

.

.

.



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه 09 دی 1393 | 14:10 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

دیدن عكست تمام سهم من است 
از " تـــو " 
ان را هم جیره بندی كرده ام 
تا مبادا 
توقعش زیاد شود 
دل است دیگر 
ممكن است فردا خودت را از من بخواهد



تاريخ : سه‌شنبه 09 دی 1393 | 14:06 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

از تمام عشق مان، فاصله اش سهم من است 

این همان سخت ترین، قسمت عاشق شدن است



تاريخ : شنبه 06 دی 1393 | 19:38 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)
هنوز شوق تو بارانی از غزل دارد

نسیم یک سبد آیینه در بغل دارد

خوشا به حال خیالی که در حرم مانده

و هر چه خاطره دارد از آن محل دارد


تاريخ : شنبه 06 دی 1393 | 19:26 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(1)

من نه عاشق بودم
و نه محتاج نگاهي که بلغزد بر من
من خودم بودم و يک حس غريب
که به صد عشق و هوس مي ارزيد 

من خودم بودم دستي که صداقت ميکاشت
گر چه در حسرت گندم پوسيد

من خودم بودم هر پنجره اي
که به سرسبزترين نقطه بودن وا بود
و خدا ميداند بي کسي از ته دلبستگي ام پيدا بود

من نه عاشق بودم
و نه دلداده به گيسوي بلند
و نه آلوده به افکار پليد
من به دنبال نگاهي بودم
که مرا از پس ديوانگي ام ميفهميد

آرزويم اين بود
دور اما چه قشنگ
که روم تا در دروازه نور
تا شوم چيره به شفافي صبح
به خودم مي گفتم
تا دم پنجره ها راهي نيست

من نمي دانستم
که چه جرمي دارد
دستهايي که تهي ست
و چرا بوي تعفن دارد
گل پيري که به گلخانه نرست

روزگاريست غريب
تازگي ميگويند
که چه عيبي دارد
که سگي چاق رود لاي برنج

من چه خوشبين بودم
همه اش رويا بود
و خدا مي داند
سادگي از ته دلبستگي ام پيدا بود



تاريخ : شنبه 06 دی 1393 | 19:25 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

نه از دریا نه از قایق می نویسم
نه از داغِ شقـایق می نویسم
به یادِ لحظــه های با تــو بودن
به یــادِ آن دقــایـق می نویسم



تاريخ : شنبه 06 دی 1393 | 19:14 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

ای کاش به من هدیه کنی بال و پری سبز

تا باز کنم بال و پری در سفری ســـبـــــــز

ای کاش ببندند همه پـــــــنـــــــجره ها را

تا بر من تنها بگشــــایی تو دری ســــبــز

کز گرمی مهر تو به هر فـــــــصـــــل بروُیم

وز هر نگهت پُر شوم اَز بـــرگ و بری سـبز

آییـــــنه شوم آب شوم پـــــــاک شوم پاک

جاری شوم از هر گذری در گذری ســبــز

در عرصه ی اندیشه که بی مرزترین است

شــــرمنده از آنم که ندارم هنری ســبــز

آیا پس از این فصل سرا پا گل و لبــــخند

در شــــهــــر بماند زِ عبورم اثری ســبــز؟!



تاريخ : دوشنبه 01 دی 1393 | 22:36 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید