گاهی وقتا آدم که حرفی نمی زنه ، همه فکر میکنن طرف هیچی حالیش نیست

گاهی که دوستت اشتباه می کنه و تو هیچی نمیگی

یارو فکر می کنه تو نفهمیدی و تونسته سرت کلاه بذاره

خداییش آدم می مونه باید چیکار کنه

 



تاريخ : شنبه 04 آذر 1391 | 22:26 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

“مدارا”
بالاترین درجه قدرت
و
“میل به انتقام”
اولین نشانه ضعف است . . .



تاريخ : جمعه 03 آذر 1391 | 13:18 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)



تاريخ : جمعه 03 آذر 1391 | 13:17 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

 

 

شهادت مظلومانه امام حسين (ع) سرور و سالار شهيدان تسليت و تعزيت باد

 



تاريخ : پنج‌شنبه 02 آذر 1391 | 13:29 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

 

خواهرم اینجا زمین کربلاست

سرزمین غصه و درد و بلاست

این زمین بوی جدایی می‌دهد

خاتمه بر آشنایی می‌دهد

خواهرم اینجا اسیرت می‌کنند

در همین ده روزه پیرت می‌کنند

می‌شوی تو غرق ناله، غرق آه

می‌زنم من دست و پا در قتلگاه

دخترم را در غریبی می‌کشند

گوشوار از گوشهایش می‌کِشند

خصم حیدر تیغ بر رویم کِشد

شهر بی‌شرم و حیا مویم کِشد

در همین جا کوفیان دف می‌زنند

در عزایم هلهله، کف می‌زنند

می‌برند اینجا گلو و حنجرم

پیش تو بر روی نی آید سرم

استاد میرحسینی

 

 

 



تاريخ : پنج‌شنبه 02 آذر 1391 | 13:28 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

 

 من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد

 

 نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

 

 من که می دانم که تا سرگرم بزم و مستی ام

 

 مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان می رسد 



 



تاريخ : سه‌شنبه 30 آبان 1391 | 20:51 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(3)

 

یه روز یه پیرمرد فقیر رو دیدم که بهم گفت : جوون تو هم فکر می کنی بزرگ شی پولدار شی؟

گفتم :آره.


پیرمرد گفت : من هم همین فکر رو می کردم.

 



تاريخ : سه‌شنبه 30 آبان 1391 | 20:47 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(1)

 

 

از افکارت بترس که گفتارت می شود


از گفتارت بترس که رفتارت می شود


از رفتارت بترس که عادتت می شود


از عاداتت بترس که شخصیتت می شود


از شخصیتت بترس که سرنوشتت می شود





تاريخ : سه‌شنبه 30 آبان 1391 | 20:43 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(1)

 



همه شب نماز خواندن،همه روز روزه رفتن



همه ساله از پی حج سفر حجاز کردن



زمدینه تا به کعبه سر وپا برهنه رفتن



دو لب از برای لبیک به گفته باز کردن



شب جمعه ها نخفتن، به خدای راز گفتن



ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن



به مساجد و معابد همه اعتکاف کردن



ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن



به حضور قلب ذکر خفی و جلی گرفتن



طلب گشایش کار ز کارساز کردن



پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن



گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن



به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن



ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن



به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد



که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن



به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد



که به روی نااميدي در بسته باز کردن


 

 



تاريخ : سه‌شنبه 30 آبان 1391 | 20:39 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

 

 

کاش وقتی زندگی فرصت دهد
گاهی از پروانه‌ها یادی کنیم....

 

کاش بخشی از زمان خویش را
وقف قسمت کردن شادی کنیم
 

کاش وقتی آسمان بارانی است
از زلال چشم‌هایش تر شویم
 

کاش دلتنگ شقایق‌ها شویم
به نگاه سُرخشان عادت کنیم
 

کاش شب وقتی که تنها می‌شویم
با خدای یاس‌ها خلوت کنیم
 

کاش گاهی در مسیر زندگی
باری از دوش نگاهی کم کنیم
 

فاصله‌های میان خویش را
با خطوط دوستی مبهم کنیم
 

کاش مثل آب، مثل چشمه‌ سار
گونه نیلوفری را تر کنیم
 

ما همه روزی از اینجا می‌رویم
کاش این پرواز را باور کنیم
 

کاش با حرفی که چندان سبز نیست
قلب‌های نقره‌ای را نشکنیم
 

کاش هر شب با دو جرعه نور ماه
چشم‌های خفته را رنگی زنیم
 

کاش بین ساکنان شهر عشق
ردپای خویش را پیدا کنیم
 

کاش رسم دوستی را ساده‌تر
مهربان‌تر، آسمانی‌تر کنیم
 

کاش اشکی قلبمان را بشکند
با نگاه خسته‌ای ویران شویم
 

کاش وقتی آرزویی می‌کنیم
از دل شفافمان هم رد شود
 

مرغ آمین هم از آنجا بگذرد
حرف‌های قلبمان را بشنود

 





 

 

 



تاريخ : دوشنبه 29 آبان 1391 | 13:00 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(1)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید