خیلی خیلی خوش اومدین.
آمد و روی مهش دنیا گلستان کرد و رفت
غنچه های عشق را شاداب و خندان کرد و رفت
سال ها در باغ دل بلبل غزل خوانی نکرد
با نگاه دلکشش ما را غزل خوان کرد و رفت
دور گردون در مدار و مردمان در کار خویش
مو پریشان کرد و دنیا پریشان کرد و رفت
ماه هم مغرور بود از نور عالم تاب خویش
پرده از رخ بر کشید مه را پشیمان کرد و رفت
سال ها در کار خود بودم به می حاجت نبود
تشنه عشقم نمود از باده نوشان کرد و رفت
ساقیان در میکده لیکن سبو ها شان تهی
با نگاهی نام خود ساقی دوران کرد و رفت
قلب ها بشکسته و در هجر و تا ریکی اسیر
آمد و با عشق خود دل ها فروزان کرد و رفت

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید