مادری پیر مرا , نکته ای زیبا گفت !
از بد دنیا گفت !
گفت :
طاووس مشو , که به عیبت خیزند ….
گر شوی شعله شمع , زیر پایت ریزند …. 
گفت : پروانه مشو , که به سرگردانی , 
لای انگشت کتاب سالها میمانی ! 
نه زمین باش , نه خاک , که تو را خوار کنند , 
وانگهی ذهن تو را پر ز مرداب کنند ! 
آسمان باش که خلق به نگاهت بخرند ! 
وز پی دیدن تو سر به بالا ببرند !

 




تاريخ : دوشنبه 01 دی 1393 | 22:20 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید