یک بغل حرف ولی محض نگفتن دارم

روح نفرین شده ای در قفس تن دارم

در رگ و مویرگم درد به خود می پیچد

تو ولی فکر بکن قلبی از آهن دارم

ساکتم حرف ولی پشت سکوتم کم نیست

بسته لب هام نخ صبر به سوزن دارم

بیخودی سعی نکن درد مرا درک کنی

این جنون را توی این شهر فقط من دارم

قطره ای بودم و مرداب شما حبسم کرد

به زمین می رروم آخر تب رفتن دارم

حیف فریاد مرا به بغض به یغما برده

یک بغل حرف ولی محض نگفتن دارم

 




تاريخ : سه‌شنبه 02 اردیبهشت 1393 | 11:55 | نويسنده : solaleh20 | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید